Powtórka z reprywatyzacji – założenia nowych rozwiązań legislacyjnych

W dniu dzisiejszym odbyła się konferencja prasowa Wiceministra Sprawiedliwości Patryka Jakiego oraz dr. Kamila Zaradkiewicza, podczas której zostały przedstawione założenia dotyczące projektu tzw. „dużej ustawy reprywatyzacyjnej” – („Ustawa”).

Mając na uwadze istotność problemu dla rynku nieruchomości oraz inwestorów, poniżej przedstawiamy podsumowanie głównych założeń projektu Ustawy:

  1. Nieruchomości nie będą zwracane w naturze, a także nie będzie możliwe reaktywowanie spółek oraz ustanawianie kuratorów;
  2. Zamiast zwrotu nieruchomości autorzy projektu Ustawy proponują, aby uprawnieni otrzymali rekompensatę w jednej z trzech następujących form:
  • wypłaty odszkodowania w gotówce – w wysokości 20% wartości nieruchomości,
  • obligacji skarbowych – w wysokości 25% wartości nieruchomości,
  • bonifikaty rozliczanej ze Skarbem Państwa – w wysokości 20% wartości nieruchomości (rozliczane w przypadku np. przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności lub w przypadku nabycia nieruchomości od jednostki samorządu terytorialnego),
  1. Uprawnionymi do rekompensaty będą wyłącznie byli właściciele nieruchomości oraz ich spadkobiercy (w pierwszej linii pokrewieństwa oraz małżonkowie), a osoby które nabyły roszczenia do nieruchomości w inny sposób niż poprzez spadkobranie nie będą uprawnione do ubiegania się o żadną z form rekompensaty przewidzianej projektem Ustawy;
  2. Wartość nieruchomości na potrzeby kalkulacji rekompensaty będzie ustalana na podstawie wartości nieruchomości z dnia nacjonalizacji;
  3. Zostanie wprowadzona nowa instytucja – „nadzwyczajnego wznowienia” – która będzie mogła służyć wznowieniu postępowania, w którym orzeczono o zwrocie nieruchomości. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowego uwzględnienia roszczenia będzie możliwe odebranie zwróconej nieruchomości. Podmiotem inicjującym nadzwyczajne wznowienie ma być grupa posłów i senatorów, a sprawa rozpatrywana będzie przez nową Izbę Kontroli Publicznej w Sądzie Najwyższym, w której oprócz sędziów mieliby zasiadać także ławnicy;
  4. Zostanie wprowadzony 12 miesięczny termin na zgłoszenie roszczeń, który będzie liczony od dnia wejścia w życie Ustawy. Po upływie powyższego terminu nowe roszczenia nie będą rozpatrywane;
  5. Ustawa będzie regulować zarówno postępowania prowadzone na podstawie Dekretu Bieruta, jak i innych aktów nacjonalizacyjnych;
  6. Dekret Bieruta przestanie obowiązywać;
  7. Sprawy nierozstrzygnięte będą umarzane / rozstrzygane wedle przepisów nowej Ustawy;
  8. Opuszczone nieruchomości będą po okresie 12 miesięcy przechodzić na własności Skarbu Państwa;
  9. Projekt ustawy ma przewidywać również tzw. postępowanie wywoławcze mające na celu doprowadzenie stanu prawnego nieruchomości do stanu zgodnego z rzeczywistym stanem faktycznym i prawnym;
  10. Wysokość wypłacanych odszkodowań będzie co roku podawana przez Ministra ds. Finansów;
  11. Zgodnie z zapowiedziami autorów projektu Ustawy jej uchwalenie jest planowane do końca 2017 roku.

W kontekście powyższego należy wskazać, że przez ostatnie 27 lat pojawiło się ponad dwadzieścia projektów ustaw dotyczących reprywatyzacji. Żadnego z nich nie udało się w pełni wprowadzić do porządku prawnego. Tym samym, do powyższych zapowiedzi należy podchodzić z określoną dozą ostrożności, mając przy tym na uwadze, że projekt Ustawy nie jest jeszcze gotowy, a w trakcie procesu legislacyjnego mogą pojawić się bardziej lub mniej istotne uzupełnienia lub zmiany.

Sam projekt Ustawy ma zostać opublikowany dopiero w przyszłym tygodniu. Wówczas będzie możliwe dokładne zapoznanie się z projektowanymi regulacjami prawnymi.

Share This:

Dodaj komentarz